Asdreni – Aleksander Stavre Drenova

Asdreni u konceptua si Aleksandër Stavre Drenova më 11 Prill 1872 në një grup punëtor shqiptar me besim Konvencional Lindor në qytetin e Drenovë afër qytetit të Korçës në atë që ishte atëherë pjesë e Real Hassock dhe poezi aktualisht është Shqipëria. Në qytetin e tij vendor ai mori mësimin e tij fillestar të duhur në një shkollë të klasës Greke dhe kishte filluar kohët e fundit shkollë opsionale në Korçë përgjatë këtyre linjave babai i tij, Stavri Thimiu, filloi kovën duke e lënë pa baba.

 e natyrës. Lirika e tij e dashurisë trajton tema të ndryshme dhe dallohet nga konkretësia, çiltërsia, thjeshtësia, nga një lirizëm i ngrohtë që shkrihet herë-herë me një humor të lehtë. Asdreni shkruan edhe balada me subjekt me këngë dashurore që u përhapën në popull.
Në fazën e dytë të krijimtarisë Asdreni shkruan lirika dashurie disi të stërholluara dhe abstrakte që poezi per dashurine dëshmojnë se rënia shpirtërore për shkak të atmosferës mbytëse që e rrethon, i ka dëmtuar edhe frymëzimin. Poeti kërkon shumë në fushën e formës dhe thith edhe nga rrymat moderniste të kohës, po jo me shumë sukses.

Jeta e Asdrenit

vjersha të mbetura në dorëshkrime. poezi Por zhgënjimi i tij nga realiteti shoqëror politik i frymëzoi edhe vjersha dashurie pesimiste ose vjersha të ftohta që nuk janë që nuk janë veçse ushtrime formaliste. Gjejmë kështu çaste, rënieje në krijimtarinë e tij. Me rastin e 25-vjetorit të Shpalljes së Pavarësisë, Asdreni u kthye në Shqipëri, po gjeti një pritje tepër të ftohtë nga përfaqësuesit e regjimit. Poeti shkoi sërish në Rumani për të mos u kthyer më kurrë në atdhe. Vitet e fundit të jetës përgatiti një vëllim

a Çajupi me fjalët entuziaste; “Tani besoj se Naim beu nuk vdiq, se vendin që la ai bosh e zure ti”.
Asdreni u bë një nga udhëheqësit e lëvizjes atdhetare ndër shqiptarët e Rumanisë. Ai çeli një shkollë shqipe në Kostancë për fëmijët e mërgimtarëve shqiptarë, pasqyroi në shkrimet e dashurie veta ngjarjet e Shqipërisë, mblodhi ndihma për kryengritësit e Kosovës, bashkpunoi poezi me Nolin për shkëputjen e kishës shqiptare nga kisha greke, ishte sekretar i mbledhjes së Bukureshtit që e kryesonte Ismail Qemali në vjeshtë të vitit 1912 dhe ku u vendos shpallja e menjëhershme e Pavarësisë. Jo më kot pikërisht në atë vit del në dritë vëllimi i dytë me vjersha i Asdrenit “Ëndërra dhe lotë” ku shfaqet plotësisht talenti i tij dhe që solli një ndihmesë të shquar në letërsinë shqiptare të Rilindjes.

Rrethi rrethues Korçë kishte qenë një burim kryesor i lëvizjes shqiptare e cila për më tepër u përforcua dashuri nga një dridhje në vitin 1879. Prandaj ai u zhvendos në Bukuresht në 1885 dhe u ribashkua me të gjithë vëllezërit e motrat më të vjetër, ku ai filloi gjithashtu provimet e tij të jetesës së shkurtër në Shtabin e Teoria politike e Kolegjit të Bukureshtit.

Disa nga veprat e tij

moshën trembëdhjetëvjeçare poezi dashurie shkoi në kurbet, në Rumani, ku vazhdoi shkollën e mesme, dhe më vonë fakultetin e shkencave politike, të cilin nuk arrit ta mbaronte. Për të fituar bukën e gojës dhe për të vazhduar studimet djali i ri detyrohet të bëjë gjithfarë punësh të rënda. Që herët lidhet me lëvizjen atdhetare të shqiptarëve të Bukureshtit dhe bëhet një nga përfaqësuesit më të shquar të saj. Në vitin 1900 filloi të botojë vjershat e tij të para në shtyp dhe të bëhet i njohur si talent i ri që premtonte. Poezia e tij e kësaj kohe ka karakter kushtrues, po poeti i ri nuk ka gjetur ende individualitetin e vet, është nën ndikimin e Naimit. Në të njëjtën kohë Asdreni botoi në shtyp artikuj me formë të përparuar demokratike dhe antifeudale. 

mbrojtje e tepruar nga sipërmarrja e Footstool në Evropë, ai ndoqi konventat abstrakte poezi të Kadare dhe ngriti dashamirësinë e tij për atdheun duke i nxitur bashkatdhetarët e tij të hynin në betejën për liri nga Perandoria e Footrest.

Sa të dua, o Shqipëri,
sa me mall ndiej e sa dëshirë,
për ty gaz e dashuri
mu në zemër më ka mbirë!

Se për mua, o Atdhe,
je një lule aq e vyer,
sa nuk gjendet përmbi dhe
shpirtintim për të ushqyer!

Ëndrra e lotë, vepra e tij e mëvonshme e bërë shtesë nga 99 sonete të kryera për Edith Durham poezi që udhëtoi në Shqipëri, përshkruhet nga një bollëk cilësish bukuroshe. Ai në një komunikim të shpejtë komunikoi vlerësimet e rregullit të tij të shumicës, prirjet e tij.